TH-10
กรุงเทพมหานคร
เมืองที่มีนิติบุคคลหนาแน่นที่สุดของประเทศ ทำให้ทั้งการยื่นภาษี การขออนุญาต และการฟ้องคดี มีขั้นตอนที่ต้องรู้จักสำนักงานราชการเป็นรายเขต ไม่ใช่รายจังหวัด
อ่านคู่มือกรุงเทพมหานครฉบับเต็ม →บัญชี ภาษี และกฎหมาย แยกตามจังหวัด
แต่ละจังหวัดมีหน่วยงานที่ต้องติดต่อ ศาลที่ใช้ยื่นฟ้อง และลักษณะธุรกิจไม่เหมือนกัน หน้าเหล่านี้เขียนจากขั้นตอนที่ใช้จริงในพื้นที่ ไม่ใช่คำอธิบายกฎหมายกลาง
TH-50
เชียงใหม่
เชียงใหม่มีธุรกิจขนาดเล็กจำนวนมากที่โตจากงานฝีมือ อาหาร คาเฟ่ ที่พัก และงานบริการออนไลน์ โครงสร้างภาษีจึงต่างจากเมืองอุตสาหกรรมอย่างชัดเจน
อ่านคู่มือเชียงใหม่ฉบับเต็ม →
TH-83
ภูเก็ต
ภูเก็ตมีสัดส่วนธุรกิจที่มีเจ้าของต่างชาติและรายได้ตามฤดูกาลสูงมาก งานบัญชีจึงต้องอ่านได้ทั้งภาษาไทยและอังกฤษ และต้องรองรับการตรวจสอบเรื่องโครงสร้างการถือหุ้น
อ่านคู่มือภูเก็ตฉบับเต็ม →
TH-11
สมุทรปราการ
จังหวัดที่รวมท่าเรือ คลังสินค้า และโรงงานไว้ในรัศมีสั้น ๆ ทำให้เอกสารนำเข้าส่งออก ใบอนุญาตโรงงาน และข้อพิพาทลูกจ้างรายชั่วโมง กลายเป็นงานประจำวันของฝ่ายบัญชีมากกว่าที่หลายบริษัทเตรียมกำลังคนไว้
อ่านคู่มือสมุทรปราการฉบับเต็ม →
TH-12
นนทบุรี
จังหวัดที่เป็นทั้งย่านที่อยู่อาศัยของคนทำงานในกรุงเทพฯ และที่ตั้งของหน่วยงานราชการระดับกรม ทำให้ลูกค้าที่นี่มีทั้งกิจการขนาดเล็กที่โตจากบ้าน และนิติบุคคลอาคารชุดที่ต้องการงบที่ตรวจสอบได้
อ่านคู่มือนนทบุรีฉบับเต็ม →
TH-21
ระยอง
จังหวัดที่กิจการส่วนใหญ่เป็นผู้ผลิตในนิคมอุตสาหกรรมและผู้รับเหมาที่ทำงานให้ผู้ผลิตเหล่านั้น งานเอกสารจึงหนักไปทางสิทธิประโยชน์การลงทุน สัญญาก่อสร้างและซ่อมบำรุง และการควบคุมด้านความปลอดภัยสิ่งแวดล้อม
อ่านคู่มือระยองฉบับเต็ม →
TH-40
ขอนแก่น
เมืองศูนย์กลางของภาคที่รวมสถานศึกษา โรงพยาบาล ผู้ค้าส่ง และกิจการของครอบครัวซึ่งอยู่ในช่วงเปลี่ยนมือไปสู่ทายาทรุ่นถัดไป ทำให้งานที่เราได้รับเป็นส่วนผสมของการวางระบบบัญชี การจัดโครงสร้างครอบครัว และงานที่ดิน
อ่านคู่มือขอนแก่นฉบับเต็ม →
TH-13
ปทุมธานี
จังหวัดที่คลังกระจายสินค้า โรงงานขนาดกลาง มหาวิทยาลัย และหมู่บ้านจัดสรรอยู่ปนกัน ทำให้กิจการหนึ่งรายมักมีทั้งรายได้จากการผลิต การให้เช่าพื้นที่ และงานบริการรวมอยู่ในนิติบุคคลเดียว ซึ่งเป็นจุดที่การจัดหมวดรายได้ผิดเกิดขึ้นบ่อยที่สุด
อ่านคู่มือปทุมธานีฉบับเต็ม →
TH-14
พระนครศรีอยุธยา
นิคมอุตสาหกรรมหลายแห่งในจังหวัดนี้ทำให้ผู้ประกอบการรายกลางต้องทำงานตามมาตรฐานเอกสารของบริษัทแม่ต่างประเทศ ทั้งรายงานต้นทุน การตรวจสอบซัพพลายเออร์ และการยืนยันสิทธิประโยชน์ทางภาษีในแต่ละรอบ
อ่านคู่มือพระนครศรีอยุธยาฉบับเต็ม →
TH-30
นครราชสีมา
โคราชเป็นศูนย์กระจายสินค้าของภาคอีสาน กิจการส่วนใหญ่จึงเป็นค้าส่ง ค้าปลีก เกษตรแปรรูป และรับเหมาก่อสร้าง ซึ่งใช้เงินสดหมุนเร็วและมีคู่ค้ารายย่อยจำนวนมากที่ออกเอกสารไม่ครบ
อ่านคู่มือนครราชสีมาฉบับเต็ม →
TH-90
สงขลา
หาดใหญ่เป็นประตูการค้าชายแดนภาคใต้ กิจการในพื้นที่จึงมีลูกค้าและคู่ค้าข้ามพรมแดนเป็นเรื่องปกติ ทั้งการรับชำระเงินตราต่างประเทศ การจ้างแรงงานข้ามชาติ และการส่งออกอาหารทะเลหรือยางพารา
อ่านคู่มือสงขลาฉบับเต็ม →
TH-84
สุราษฎร์ธานี
จังหวัดที่เศรษฐกิจมีทั้งการท่องเที่ยว การเกษตร และการค้าผ่านท่าเรือทะเล ทำให้ธุรกิจที่นี่มักมีเงินสดหมุนเวียนเร็ว แต่ก็มีเอกสารคู่กันมาก ตั้งแต่ใบเสร็จรับเงินจากลูกค้าต่างจังหวัด ใบกำกับภาษีจากผู้ประกอบการไม่มีสถานะนิติบุคคล ไปจนถึงสัญญาจ้างเหมาบริการกับเรือขนส่ง
อ่านคู่มือสุราษฎร์ธานีฉบับเต็ม →
TH-57
เชียงราย
พื้นที่ติดชายแดนทำให้เชียงรายมีทั้งการค้าข้ามแดนผ่านด่านแม่สาย การท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ และการเกษตรภูเขา ธุรกิจที่นี่จึงมักมีรายได้จากหลายแหล่ง มีเอกสารสกุลเงินต่างประเทศ และต้องเจรจาผู้ค้าที่ไม่มีสถานะนิติบุคคลในประเทศไทย
อ่านคู่มือเชียงรายฉบับเต็ม →
TH-74
สมุทรสาคร
จังหวัดที่มีท่าเรือน้ำลึก นิคมอุตสาหกรรมอาหารทะเล และกิจการแปรรูปเกษตรขนาดใหญ่ การทำบัญชีที่นี่ต้องบริหารต้นทุนวัตถุดิบที่ผันผวน คลังสินค้าแช่เย็น แรงงานจำนวนมาก และสัญญากับผู้ซื้อต่างประเทศ
อ่านคู่มือสมุทรสาครฉบับเต็ม →
TH-41
อุดรธานี
เมืองหลวงภาคอีสานที่เชื่อมต่อกับเพื่อนบ้านทั้งทางอากาศ ทางรถ และการค้าข้ามแดน ธุรกิจที่นี่มีทั้งการค้าส่ง ร้านอาหารและโรงแรม รวมถึงฟาร์มและโรงงานแปรรูปขนาดกลาง ทำให้ต้องจัดการกับเงินสด ต้นทุน แรงงาน และสัญญาเช่าพื้นที่พร้อมกัน
อ่านคู่มืออุดรธานีฉบับเต็ม →
TH-73
นครปฐม
จังหวัดปริมณฑลที่มีโรงคัดบรรจุผัก ผลไม้ โรงงานแปรรูปอาหาร ฟาร์มสุกร และสถานศึกษาขนาดใหญ่อยู่รวมกัน กิจการที่นี่จึงมักซื้อของจากผู้ขายรายย่อยจำนวนมากในหนึ่งวัน แล้วขายต่อให้ผู้ซื้อรายใหญ่ที่ขอเอกสารครบทุกใบ
อ่านคู่มือนครปฐมฉบับเต็ม →
TH-77
ประจวบคีรีขันธ์
จังหวัดที่รวมโรงแรมและวิลล่าให้เช่าในหัวหิน โรงงานสับปะรดและมะพร้าว การประมงชายฝั่ง และธุรกิจบริการที่พึ่งพานักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติในสัดส่วนที่เปลี่ยนไปตามฤดู
อ่านคู่มือประจวบคีรีขันธ์ฉบับเต็ม →
TH-81
กระบี่
จังหวัดท่องเที่ยวฝั่งอันดามันที่รายได้กระจุกในไม่กี่เดือน ธุรกิจส่วนใหญ่เป็นเรือทัวร์ ที่พักขนาดเล็กถึงกลาง ร้านอาหาร ร้านดำน้ำ และงานรับเหมาก่อสร้างที่ตามการลงทุนของภาคที่พัก
อ่านคู่มือกระบี่ฉบับเต็ม →
TH-43
หนองคาย
ประตูการค้าฝั่งแม่น้ำโขงที่มีทั้งการขนส่งข้ามแดน คลังสินค้า ผู้ให้บริการพิธีการศุลกากร ค้าส่งชายแดน และธุรกิจบริการที่รับลูกค้าจากประเทศเพื่อนบ้านเป็นประจำ
อ่านคู่มือหนองคายฉบับเต็ม →
TH-80
นครศรีธรรมราช
ฐานเศรษฐกิจของจังหวัดนี้วางอยู่บนยางพารา ปาล์มน้ำมัน กุ้งและอาหารทะเล กับกลุ่มโรงรับซื้อผลผลิตที่หมุนเงินสดวันต่อวัน ธุรกิจส่วนใหญ่จึงตัดสินใจเร็ว แต่เอกสารตามไม่ทันความเร็วของการซื้อขาย
อ่านคู่มือนครศรีธรรมราชฉบับเต็ม →
TH-34
อุบลราชธานี
ศูนย์กลางการค้าของอีสานตอนล่างที่มีโรงสีข้าว ผู้ค้าวัสดุก่อสร้าง ผู้รับเหมางานราชการ และการค้าข้ามแดนไปยัง สปป. ลาว อยู่ในเมืองเดียวกัน
อ่านคู่มืออุบลราชธานีฉบับเต็ม →
TH-65
พิษณุโลก
จุดตัดเส้นทางขนส่งของภาคเหนือตอนล่างที่มีคลังกระจายสินค้า ผู้ค้าส่งระดับภูมิภาค สถานพยาบาลเอกชน และหอพักนักศึกษาเป็นกลุ่มธุรกิจหลัก
อ่านคู่มือพิษณุโลกฉบับเต็ม →
TH-23
ตราด
จังหวัดชายทะเลตะวันออกที่รายได้มาจากสวนผลไม้ส่งออก ที่พักและเรือโดยสารไปเกาะช้างเกาะกูด และการค้าชายแดนกับกัมพูชา ทั้งสามอย่างขึ้นลงตามฤดูกาลไม่พร้อมกัน
อ่านคู่มือตราดฉบับเต็ม →
TH-60
นครสวรรค์
นครสวรรค์เป็นจุดรวบรวมและกระจายข้าว ข้าวโพด และมันสำปะหลังของภาคกลางตอนบน ธุรกิจหลักจึงเป็นท่าข้าว โรงสี ลานมัน และผู้รับจ้างขนส่ง ซึ่งซื้อขายด้วยน้ำหนักและความชื้นเป็นหลัก
อ่านคู่มือนครสวรรค์ฉบับเต็ม →
TH-52
ลำปาง
ลำปางเป็นเมืองเซรามิกและงานฝีมือที่ผลิตเพื่อขายทั้งในประเทศและส่งออก ควบคู่กับกิจการเกษตรแปรรูป ค้าไม้ที่ถูกกฎหมาย และที่พักขนาดเล็กสำหรับผู้เดินทาง
อ่านคู่มือลำปางฉบับเต็ม →
TH-71
กาญจนบุรี
กาญจนบุรีรวมธุรกิจที่พักริมน้ำ แพและกิจกรรมกลางแจ้ง เข้ากับไร่อ้อยและมันสำปะหลังขนาดใหญ่ เหมืองแร่และโรงโม่ กับการค้าชายแดนด้านตะวันตก
อ่านคู่มือกาญจนบุรีฉบับเต็ม →
TH-31
บุรีรัมย์
บุรีรัมย์เติบโตจากอ้อย มันสำปะหลัง และข้าวหอมมะลิ ผสมกับธุรกิจบริการรอบงานกีฬาและงานอีเวนต์ ที่ดึงผู้เข้าชมจากต่างจังหวัดเข้ามาเป็นช่วง ๆ ตลอดปี
อ่านคู่มือบุรีรัมย์ฉบับเต็ม →
TH-19
สระบุรี
สระบุรีเป็นฐานของอุตสาหกรรมหิน ปูนซีเมนต์ วัสดุก่อสร้าง และผู้รับเหมาขนส่งวัสดุหนัก ธุรกิจในพื้นที่จึงหมุนรอบใบชั่ง ใบส่งของ และงวดงานที่รับเงินตามความคืบหน้า
อ่านคู่มือสระบุรีฉบับเต็ม →
TH-24
ฉะเชิงเทรา
ฉะเชิงเทราอยู่ในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก มีทั้งโรงงานชิ้นส่วนยานยนต์และอิเล็กทรอนิกส์ที่ค้าขายกับต่างประเทศ และธุรกิจสวนผลไม้กับห้องเย็นที่ส่งออกตามฤดูกาล
อ่านคู่มือฉะเชิงเทราฉบับเต็ม →
TH-25
ปราจีนบุรี
ปราจีนบุรีมีสวนอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่รวมโรงงานเหล็ก ชิ้นส่วน และอาหารแปรรูป อยู่ร่วมกับพื้นที่ปลูกอ้อยและมันสำปะหลัง ธุรกิจที่นี่จึงมีทั้งงานที่ต้องรายงานตามมาตรฐานโรงงานและงานที่รายได้ขึ้นกับฤดูกาล
อ่านคู่มือปราจีนบุรีฉบับเต็ม →
TH-70
ราชบุรี
ราชบุรีเป็นแหล่งเครื่องปั้นดินเผา ฟาร์มสุกรและโคนม และตลาดค้าผักผลไม้ส่งต่อไปยังกรุงเทพและภาคใต้ ธุรกิจส่วนใหญ่เป็นกิจการครอบครัวที่ค้าขายรายวันด้วยเงินสดและเครดิตสั้น
อ่านคู่มือราชบุรีฉบับเต็ม →
TH-16
ลพบุรี
ลพบุรีอยู่บนเส้นทางอ้อย มันสำปะหลัง ฟาร์มไก่และโคนม พร้อมกิจการรับจ้างเครื่องจักรกลเกษตรจำนวนมาก รายได้ของกิจการจึงเข้าเป็นฤดู และเอกสารสำคัญคือใบชั่งจากลานรับซื้อ
อ่านคู่มือลพบุรีฉบับเต็ม →
TH-76
เพชรบุรี
เพชรบุรีมีทั้งกิจการขนมและน้ำตาลโตนดที่ทำกันในครัวเรือน นาเกลือ และธุรกิจที่พักตามแนวชะอำ ธุรกิจกลุ่มนี้มีรายรับเป็นเงินสดสูงและมีฤดูสูงต่ำชัดเจน
อ่านคู่มือเพชรบุรีฉบับเต็ม →
TH-22
จันทบุรี
จันทบุรีเป็นศูนย์กลางผลไม้ส่งออก ล้งรับซื้อทุเรียนและมังคุด สวนยาง และการค้าอัญมณี ธุรกิจในจังหวัดนี้ต้องจัดการทั้งเงินสดฤดูผลไม้และเอกสารส่งออกภายในเวลาสั้น
อ่านคู่มือจันทบุรีฉบับเต็ม →
TH-75
สมุทรสงคราม
สมุทรสงครามเป็นจังหวัดเล็กที่มีนาเกลือ ประมงชายฝั่ง แปรรูปอาหารทะเล น้ำตาลมะพร้าว และที่พักริมคลองสำหรับนักท่องเที่ยว กิจการส่วนใหญ่เป็นครอบครัวที่มีทรัพย์สินที่ดินสืบทอดกันมา
อ่านคู่มือสมุทรสงครามฉบับเต็ม →
TH-48
นครพนม
นครพนมมีสะพานมิตรภาพไทย–ลาว แห่งที่ 3 เป็นประตูสินค้าไปเวียงจันทน์และเวียดนามตอนกลาง กิจการที่นี่จึงมีทั้งใบขนสินค้าขาออก ค่าระวางรถบรรทุก และการรับชำระข้ามสกุลเงินอยู่ในชุดเอกสารเดียวกัน
อ่านคู่มือนครพนมฉบับเต็ม →
TH-47
สกลนคร
สกลนครเป็นแหล่งผ้าย้อมครามธรรมชาติ วัวเนื้อ และงานเกษตรแปรรูป ผู้ผลิตหลายรายเริ่มจากกลุ่มในหมู่บ้าน แล้วขายออนไลน์ไปทั่วประเทศจนต้องเปลี่ยนวิธีทำบัญชีตามขนาดที่โตขึ้น
อ่านคู่มือสกลนครฉบับเต็ม →
TH-67
เพชรบูรณ์
เพชรบูรณ์มีทั้งมะขามหวาน พืชผักเมืองหนาวบนพื้นที่สูง และที่พักบนเขาค้อที่คนเดินทางมาช่วงปลายปี รายได้จึงกระจุกตัวตามฤดูกาลอย่างชัดเจนทั้งสองสาย
อ่านคู่มือเพชรบูรณ์ฉบับเต็ม →
TH-72
สุพรรณบุรี
สุพรรณบุรีเป็นพื้นที่ทำนาต่อเนื่องหลายรอบต่อปี มีโรงสี ลานตากข้าว ผู้ค้าเครื่องจักรกลเกษตร และผู้รับเหมางานท้องถิ่นอยู่หนาแน่น เอกสารที่เป็นหัวใจคือใบชั่งของสะพานชั่งและใบรับซื้อข้าวเปลือก
อ่านคู่มือสุพรรณบุรีฉบับเต็ม →
TH-49
มุกดาหาร
มุกดาหารเป็นหัวเมืองริมโขงที่สินค้าเดินทางออกทางสะพานมิตรภาพแห่งที่ 2 ไปสะหวันนะเขตและต่อไปทางเวียดนามกลาง กิจการค้าปลีก–ค้าส่งและผู้กระจายสินค้าที่นี่จึงเดินสองระบบพร้อมกัน คือระบบภาษีในประเทศและระบบเอกสารผ่านด่าน
อ่านคู่มือมุกดาหารฉบับเต็ม →
TH-45
ร้อยเอ็ด
ร้อยเอ็ดเป็นพื้นที่ปลูกข้าวหอมมะลิทุ่งกุลาร้องไห้ เศรษฐกิจของจังหวัดผูกกับรอบเก็บเกี่ยว งานรับเหมาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และร้านค้าในเขตเทศบาลที่หมุนเงินตามฤดูกาลเดียวกัน
อ่านคู่มือร้อยเอ็ดฉบับเต็ม →
TH-63
ตาก
ตากมีทั้งอำเภอเมืองริมแม่น้ำปิงและเขตแม่สอดที่ติดชายแดนเมียนมา ซึ่งเป็นแหล่งโรงงานแปรรูป โกดังกระจายสินค้า และการค้าผ่านด่านที่ใช้แรงงานจำนวนมาก
อ่านคู่มือตากฉบับเต็ม →
TH-93
พัทลุง
พัทลุงอยู่ริมทะเลน้อยและทะเลสาบสงขลา เศรษฐกิจผูกกับสวนยาง นาข้าว การประมงในทะเลสาบ และการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติที่โตขึ้นในช่วงไม่กี่ปีมานี้
อ่านคู่มือพัทลุงฉบับเต็ม →
TH-20
ชลบุรี
ชลบุรีรวมสองเศรษฐกิจไว้ในจังหวัดเดียว ฝั่งหนึ่งเป็นโรงงานผลิตชิ้นส่วนและคลังสินค้าที่เดินตามรอบการผลิตของลูกค้ารายใหญ่ อีกฝั่งเป็นโรงแรม ร้านอาหาร และธุรกิจบริการที่รายได้ขึ้นลงตามฤดูกาลนักท่องเที่ยว งานบัญชีของสองกลุ่มนี้ต้องใช้วิธีคิดที่ต่างกันคนละแบบ
อ่านคู่มือชลบุรีฉบับเต็ม →
TH-51
ลำพูน
ลำพูนเป็นจังหวัดเล็กที่มีฐานอุตสาหกรรมหนาแน่นผิดตัว ทั้งโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ในนิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือ ผู้รับช่วงผลิตรายย่อยรอบนิคม และเกษตรแปรรูปลำไยที่ส่งออกตามฤดูกาล งานบัญชีที่นี่จึงต้องรับทั้งงานส่งออกและงานฤดูกาลไปพร้อมกัน
อ่านคู่มือลำพูนฉบับเต็ม →
TH-32
สุรินทร์
เศรษฐกิจสุรินทร์ยืนบนข้าวหอมมะลิ ผ้าไหมทอมือ ปศุสัตว์ และการค้าผ่านจุดผ่านแดนช่องจอม กิจการส่วนใหญ่เป็นธุรกิจครอบครัวและวิสาหกิจชุมชนที่เริ่มขยายไปขายออนไลน์ จุดที่ต้องจัดให้เรียบร้อยคือการแยกเงินกิจการออกจากเงินครัวเรือน
อ่านคู่มือสุรินทร์ฉบับเต็ม →
TH-92
ตรัง
ตรังเป็นจังหวัดที่รายได้หลักมาจากยางพารา ปาล์มน้ำมัน ประมง และการท่องเที่ยวเกาะที่เติบโตต่อเนื่อง กิจการที่นี่มักมีรายได้หลายทางในครัวเรือนเดียว จึงต้องแยกให้ชัดว่ารายการใดเป็นของกิจการและรายการใดเป็นของเจ้าของ
อ่านคู่มือตรังฉบับเต็ม →
TH-44
มหาสารคาม
มหาสารคามมีนักศึกษาหลายหมื่นคนเป็นกำลังซื้อหลัก หอพัก ร้านอาหาร ร้านถ่ายเอกสาร และร้านค้าออนไลน์รอบมหาวิทยาลัยจึงมีรอบรายได้ที่ขึ้นแรงช่วงเปิดเทอมและหายไปเกือบหมดช่วงปิดเทอม การวางบัญชีที่ไม่เห็นจังหวะนี้จะทำให้อ่านผลประกอบการผิดทุกไตรมาส
อ่านคู่มือมหาสารคามฉบับเต็ม →
TH-46
กาฬสินธุ์
กาฬสินธุ์เดินด้วยมันสำปะหลัง อ้อย และข้าว รายได้ของลานรับซื้อและผู้รวบรวมผลผลิตมาเป็นก้อนตามฤดูเก็บเกี่ยว ขณะที่เงินต้องจ่ายออกให้เกษตรกรทุกวัน บัญชีที่ตามจังหวะนี้ไม่ทันจะทำให้เจ้าของกิจการไม่รู้ว่ากำไรที่แท้จริงอยู่ตรงไหน
อ่านคู่มือกาฬสินธุ์ฉบับเต็ม →
TH-36
ชัยภูมิ
ชัยภูมิมีโรงงานน้ำตาลและโรงแป้งเป็นปลายทางของผลผลิตในพื้นที่ ผู้ที่อยู่กลางทางคือผู้รวบรวม เจ้าของรถบรรทุก และผู้รับจ้างตัด ซึ่งมีรายได้ตามคิวรับของและตามคุณภาพที่วัดได้หน้าโรงงาน
อ่านคู่มือชัยภูมิฉบับเต็ม →
TH-33
ศรีสะเกษ
ศรีสะเกษเป็นแหล่งกระเทียม หอมแดง และทุเรียนภูเขาไฟที่ขายทั้งในประเทศและส่งข้ามแดน ผู้ค้าจึงเจอทั้งราคาที่ขึ้นลงรายวันและเอกสารที่ต้องครบสำหรับการส่งออก
อ่านคู่มือศรีสะเกษฉบับเต็ม →
TH-86
ชุมพร
ชุมพรอยู่กึ่งกลางระหว่างอ่าวไทยกับสวนผลไม้เขาสูง กิจการที่นี่จึงมีสองจังหวะซ้อนกัน คือจังหวะเรือประมงที่เข้าออกตามลมและจังหวะทุเรียนกับปาล์มที่ออกเป็นรอบปี การบันทึกบัญชีที่ไม่แยกสองจังหวะนี้จะทำให้เจ้าของอ่านต้นทุนต่อรอบไม่ออก
อ่านคู่มือชุมพรฉบับเต็ม →
TH-85
ระนอง
ระนองมีฝนมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศและมีด่านทางน้ำที่เปิดสู่ฝั่งเมียนมา กิจการที่นี่จึงเจอทั้งฤดูที่หยุดออกเรือและธุรกรรมข้ามแดนที่ต้องแปลงค่าเงิน สองเรื่องนี้ทำให้การปิดบัญชีของระนองต่างจากจังหวัดชายฝั่งอื่น
อ่านคู่มือระนองฉบับเต็ม →
TH-82
พังงา
พังงามีอ่าวและหมู่เกาะที่ดึงนักท่องเที่ยวเข้ามาเป็นรอบชัดเจน กิจการเรือนำเที่ยว ที่พัก และร้านอาหารจึงมีรายได้กระจุกอยู่ครึ่งปี ขณะที่ค่าใช้จ่ายในการบำรุงเรือและอาคารเกิดขึ้นในช่วงที่ไม่มีลูกค้า การจัดบัญชีที่ดีของพังงาคือการทำให้สองช่วงนี้อ่านคู่กันได้
อ่านคู่มือพังงาฉบับเต็ม →
TH-42
เลย
เลยเป็นจังหวัดที่ระยะทางและภูมิประเทศมีต้นทุน สินค้าเกษตรจากที่สูงต้องขนลงมาไกล และรายได้จากการท่องเที่ยวกระจุกอยู่ช่วงอากาศเย็นเพียงไม่กี่เดือน กิจการที่นี่จึงต้องอ่านต้นทุนขนส่งและรอบรายได้ให้ชัดกว่าจังหวัดที่อยู่บนเส้นทางหลัก
อ่านคู่มือเลยฉบับเต็ม →
TH-55
น่าน
น่านมีพื้นที่ทำกินกระจายอยู่ตามหุบเขาและระยะทางขนส่งยาวกว่าจังหวัดที่ราบ ต้นทุนค่าน้ำมันและค่าเดินทางจึงกินสัดส่วนสูงกว่าที่เจ้าของคาด งบที่ไม่แยกต้นทุนขนส่งออกจากต้นทุนสินค้าจะทำให้เข้าใจกำไรผิดตั้งแต่ต้น
อ่านคู่มือน่านฉบับเต็ม →
TH-54
แพร่
กิจการในแพร่จำนวนมากเป็นงานผลิตที่เก็บวัตถุดิบไว้นานก่อนขาย ไม้ที่ผึ่ง ผ้าที่ย้อมและตัดเป็นชุด ทำให้เงินจมอยู่ในสต๊อกมากกว่าที่งบกำไรขาดทุนบอก การนับและตีราคาสินค้าคงเหลือจึงเป็นหัวใจของตัวเลขที่เชื่อถือได้
อ่านคู่มือแพร่ฉบับเต็ม →
TH-64
สุโขทัย
สุโขทัยมีทั้งกิจการเกษตรที่รับเงินเป็นรอบเก็บเกี่ยวและกิจการบริการรอบอุทยานประวัติศาสตร์ที่รับเงินรายวัน สองจังหวะนี้ต้องการวิธีคุมเงินสดและวิธีอ่านกำไรที่ไม่เหมือนกัน
อ่านคู่มือสุโขทัยฉบับเต็ม →
TH-91
สตูล
สตูลมีรายได้จากประมงชายฝั่ง ยางพารา และการเดินทางข้ามแดนไปมาเลเซีย ทั้งสามอย่างมีเอกสารและช่วงเวลารับเงินไม่เหมือนกัน กิจการที่ใช้วิธีบันทึกชุดเดียวกับทุกงานจึงมักได้ตัวเลขที่ใช้ตัดสินใจไม่ได้
อ่านคู่มือสตูลฉบับเต็ม →
TH-27
สระแก้ว
กิจการในสระแก้วจำนวนมากมีรายรับผูกกับการค้าผ่านด่าน ทั้งขายส่งให้ผู้ซื้อฝั่งตรงข้าม รับจ้างขนถ่ายสินค้า และให้เช่าคลังพักสินค้า จุดที่ทำให้บัญชีเพี้ยนคือเงินสองสกุลและเอกสารพิธีการที่ไม่ได้เข้าระบบบัญชีในวันเดียวกับที่สินค้าเดินทาง
อ่านคู่มือสระแก้วฉบับเต็ม →
TH-26
นครนายก
นครนายกอยู่ใกล้กรุงเทพฯ พอที่จะรับนักท่องเที่ยวแบบไปกลับ รายรับจึงกระจุกอยู่วันเสาร์อาทิตย์และวันหยุดต่อเนื่อง ขณะที่ค่าใช้จ่ายเดินทุกวัน อีกฐานรายได้คือสวนไม้ประดับและผลไม้ ซึ่งมีต้นทุนที่กินเวลาหลายฤดูก่อนจะขายได้
อ่านคู่มือนครนายกฉบับเต็ม →
TH-56
พะเยา
เศรษฐกิจพะเยาผูกกับข้าว ประมงน้ำจืดรอบกว๊าน และกำลังซื้อของนักศึกษากับบุคลากรมหาวิทยาลัย รายได้จึงมีทั้งจังหวะฤดูเก็บเกี่ยวและจังหวะภาคการศึกษา ซึ่งไม่ตรงกัน การวางแผนเงินสดที่ดูแค่ยอดรวมรายเดือนจึงพลาดได้ง่าย
อ่านคู่มือพะเยาฉบับเต็ม →
TH-62
กำแพงเพชร
กำแพงเพชรเป็นพื้นที่พืชไร่ขนาดใหญ่ ลานรับซื้อ โรงแป้ง และผู้รับเหมาขนส่งจึงเป็นกิจการหลัก จุดที่ตัวเลขคลาดเคลื่อนคือการชั่งน้ำหนัก การหักสิ่งเจือปน และเงินสดที่จ่ายเกษตรกรหน้าลานซึ่งต้องมีร่องรอยครบทุกบาท
อ่านคู่มือกำแพงเพชรฉบับเต็ม →
TH-15
อ่างทอง
อ่างทองเป็นเมืองเกษตรตัวจริง ทั้งโรงสี ลานเทข้าวเปลือก ร้านค้าปัจจัยการผลิต และช่างเครื่องจักรกลการเกษตร รายได้กระจุกช่วงเก็บเกี่ยวแล้วเงียบยาว จุดที่ทำให้บัญชีพลาดคือเงินสดจากการรับซื้อข้าวเปลือกที่ไหลเข้าเร็วในช่วงสั้น ๆ กับต้นทุนคงที่ที่ยังวิ่งตลอดปี
อ่านคู่มืออ่างทองฉบับเต็ม →
TH-17
สิงห์บุรี
สิงห์บุรีมีชื่อเรื่องปลาร้า น้ำปลา และอาหารแปรรูปจากวัตถุดิบริมแม่น้ำเจ้าพระยา ธุรกิจส่วนมากเป็นครัวเรือนขยายเป็นโรงงานเล็ก จุดที่ทำให้บัญชีวุ่นคือวัตถุดิบที่รับเป็นจำนวนกะคร่าวๆ สินค้าที่ต้องหมักเป็นปี และยอดขายที่พึ่งพาตัวแทนจำหน่ายต่างจังหวัด
อ่านคู่มือสิงห์บุรีฉบับเต็ม →
TH-18
ชัยนาท
ชัยนาทเป็นจุดผ่านของการชลประทานภาคกลาง กิจการเด่นคือร้านค้าปัจจัยการเกษตร โรงงานเครื่องดินเผา บ้านรังนก และร้านอาหารริมเขื่อน ลักษณะร่วมคือกิจการครอบครัวที่เงินสดหมุนเร็วแต่เอกสารน้อย ทำให้ตอนยื่นภาษีหรือขอสินเชื่อมักไม่มีตัวเลขที่เชื่อถือได้
อ่านคู่มือชัยนาทฉบับเต็ม →
TH-58
แม่ฮ่องสอน
แม่ฮ่องสอนห่างไกลและไม่มีรถไฟ กิจการหลักคือที่พัก ร้านอาหาร รถรับส่งนักท่องเที่ยว กาแฟและชาจากไร่บนดอย และการค้าผ่านด่านชายแดน ความท้าทายคือรายได้ตามฤดูท่องเที่ยว ต้นทุนขนส่งสูง และคนงานหลายสัญชาติที่เอกสารการจ้างต้องถูกต้องเป็นพิเศษ
อ่านคู่มือแม่ฮ่องสอนฉบับเต็ม →
TH-53
อุตรดิตถ์
อุตรดิตถ์มีรายได้กระจุกอยู่กับฤดูผลไม้ลับแล ทั้งสวน จุดรับซื้อ ล้ง และรถขนส่งขึ้นเหนือ-ลงกลาง จุดที่ทำให้ตัวเลขเพี้ยนคือราคาผลไม้ที่เปลี่ยนรายวันและเงินสดที่จ่ายชาวสวนหน้าจุดชั่ง
อ่านคู่มืออุตรดิตถ์ฉบับเต็ม →
TH-66
พิจิตร
พิจิตรเป็นพื้นที่ปลูกข้าวเข้มข้น มีโรงสี ท่าข้าว ร้านค้าเมล็ดพันธุ์ และบ่อปลาเลี้ยงกระจายทั่วจังหวัด ประเด็นบัญชีที่พบบ่อยคือส่วนสูญเสียในการสีข้าว การขายผลพลอยได้ และเงินหมุนที่ใช้รับซื้อข้าวเปลือกในรอบสั้น
อ่านคู่มือพิจิตรฉบับเต็ม →
TH-61
อุทัยธานี
อุทัยธานีมีทั้งกระชังปลาริมแม่น้ำ ร้านค้าเรือนไม้เก่า และธุรกิจท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติที่เชื่อมกับพื้นที่ป่า จุดที่บัญชีมักสะดุดคือต้นทุนการเลี้ยงที่กินเวลาข้ามงวด และรายได้ท่องเที่ยวที่รับล่วงหน้าก่อนให้บริการ
อ่านคู่มืออุทัยธานีฉบับเต็ม →
TH-35
ยโสธร
ยโสธรมีจุดแข็งเรื่องข้าวหอมและกลุ่มวิสาหกิจชุมชน ทั้งโรงสีขนาดเล็ก กลุ่มทอผ้า และงานฝีมืออย่างหมอนขิด ประเด็นบัญชีที่พบมากคือการแยกเงินกลุ่มกับเงินสมาชิก และการพิสูจน์ต้นทุนงานฝีมือที่ใช้แรงงานในครัวเรือน
อ่านคู่มือยโสธรฉบับเต็ม →
TH-37
อำนาจเจริญ
เศรษฐกิจอำนาจเจริญวางอยู่บนร้านขายปุ๋ย ยา เมล็ดพันธุ์ โรงสีขนาดกลาง และงานรับจ้างเครื่องจักรกลเกษตร รายรับเข้าเป็นก้อนตอนต้นฤดูและตอนขายข้าว แต่รายจ่ายเดินทุกเดือน ตัวเลขจึงมักดูดีสลับกับตึงมือ ทั้งที่กิจการไม่ได้ขาดทุน
อ่านคู่มืออำนาจเจริญฉบับเต็ม →
TH-39
หนองบัวลำภู
หนองบัวลำภูอยู่ในวงจรอ้อยเข้าหีบและมันสำปะหลังเข้าโรงแป้ง รายได้ผูกกับตารางเปิดหีบของโรงงานและคิวรถ ผู้ประกอบการที่รับจ้างตัดอ้อยหรือขนส่งจึงมีรายจ่ายล่วงหน้าก้อนใหญ่ก่อนได้รับเงินตามงวด
อ่านคู่มือหนองบัวลำภูฉบับเต็ม →
TH-38
บึงกาฬ
บึงกาฬเป็นจังหวัดใหม่ที่สุดของไทยและมีสองเครื่องยนต์หลัก คือยางพาราที่ราคาแกว่างตามตลาดโลก และการค้าผ่านชายแดนติดลาว กิจการที่นี่จึงต้องจัดการทั้งเอกสารรับซื้อจากสวนรายย่อยและเอกสารผ่านแดนในเวลาเดียวกัน
อ่านคู่มือบึงกาฬฉบับเต็ม →
TH-94
ปัตตานี
ปัตตานีมีท่าเรือประมง โรงงานแปรรูปอาหารทะเล และผู้ผลิตอาหารฮาลาลรายย่อยจำนวนมาก ธุรกิจส่วนใหญ่ซื้อวัตถุดิบเป็นเงินสดหน้าท่าและขายผ่านผู้กระจายสินค้าหลายช่องทาง ระบบเอกสารจึงต้องรองรับทั้งสองด้านพร้อมกัน
อ่านคู่มือปัตตานีฉบับเต็ม →
TH-95
ยะลา
ยะลาเป็นเมืองที่วางผังเป็นระเบียบและมีย่านค้าส่งชัดเจน ธุรกิจหลักคือยางพารา ผลไม้ตามฤดู อาทิ ลองกองและทุเรียน รวมถึงร้านค้าส่งที่กระจายสินค้าไปอำเภอรอบนอก รายได้จึงมีทั้งส่วนที่เป็นฤดูกาลและส่วนที่หมุนทุกวัน
อ่านคู่มือยะลาฉบับเต็ม →
TH-96
นราธิวาส
นราธิวาสมีจุดผ่านแดนสำคัญที่สุไหงโก-ลกและตากใบ เศรษฐกิจจึงผูกกับการค้ากับมาเลเซีย ทั้งการนำเข้าส่งออก การท่องเที่ยวข้ามแดน ยางพารา และผลผลิตประมงชายฝั่ง กิจการที่นี่ต้องจัดการเอกสารสองระบบและสองสกุลเงินเป็นปกติ
อ่านคู่มือนราธิวาสฉบับเต็ม →จังหวัดอื่นกำลังทยอยเพิ่ม โดยเรียงตามความต้องการใช้บริการจริง ระหว่างนี้ดูคำถามรายจังหวัดได้ทุกจังหวัด ดูคำถามรายจังหวัดทั้ง 77 จังหวัด